Categorie archief: Fysiek

letsmove

#LetsMove

Een onverwacht positief video-toetje schotelde de NOS ons vanavond voor, aan het einde van het Achtuurjournaal. The President and the Vice P of the USA, beiden slechts gehuld in hun dagelijkse vergaderoutfit rennen een rondje door het Witte Huis en beëindigen dit met een glas water en een herhalingsafspraak voor de volgende week. Het blijkt de reclamespot voor de nieuwste missie van first lady Michelle: #LetsMove! Run! Iedereen in beweging dus!  Het is uit mijn hart gegrepen want bewegen is inderdaad ongelooflijk belangrijk. Nog veel belangrijker zelfs dan ik lang gedacht heb. 

Er was na mijn middelbare school een tijd dat ik bewoog voor de lol: dansen, met vriendinnen paardrijden en tennissen. Dat veranderde met het oplopen van mijn leeftijd. Een tijd lang bewoog ik alleen maar als ik een doel had. Ik nam geen tijd voor sport of fysieke ontspanning anders dan met een feestje lekker uit mijn dak gaan op de dansvloer of in de woonkamer. Tot ik jaren later mijn lijf op dat soort momenten begon te voelen en dagen daarna bijna spijt had  van mijn losbandigheid vanwege de spierpijn. Ik ging voor de zekerheid toch maar eens aan de slag met mijn conditie: op fitness, spinning of schaatsen en liet geen gelegenheid onbenut om te wandelen met de hond en fietste als een bezetene terug van school de bult op naar huis, als ik de kinderen had afgeleverd. Maar de kinderen werden groot en lieten vanwege mijn werk inmiddels ook de hond uit. Ik realiseerde mij opnieuw dat bewegen niet vanzelfsprekend was.

Daarna ging bewegen bij mij vooral over balans: hardlopen, pilates en yoga.  Als tiener leerde ik van mijn toenmalige yogalerares in een zaaltje van het naburige bejaardencentrum al de principes en technieken kennen van intensieve ademhaling op trage bewegingen.  Door enkele jaren geleden een cursus mindfulness te volgen en een paar jaar pilatesles kwam ik gelukkig weer helemaal terug bij die prachtige versmelting van rust en training, hoewel natuurlijk pijnlijk aan de oppervlakte kwam hoe sommige spiergroepen van mijn lijf er aan toe waren.

Tot slot kreeg ik, zoals duizenden met mij, de smaak van het hardlopen te pakken onder de bezielende leiding van ons aller Evy. Voor de niet-lopers onder ons: Evy Gruyaert is een Vlaamse televisiepersoonlijkheid die met haar bemoedigende woorden en opzwepende muziekpodcasts elke nieuwe hardloper door die moeilijkste eerste fase heen loodst.

Yoga, pilates en mindfulness leggen feilloos de link tussen body en mind bloot: wanneer je in een normaal tot goede conditie bent voelt na een uurtje trainen niet alleen je lijf als herboren maar kun je ook mentaal de hele wereld weer aan en zie je vooral kansen in plaats van belemmeringen. Maar het omgekeerde geldt ook: wanneer de basisconditie onvoldoende is, bijvoorbeeld door overmatig slaapgebrek, breek je prachtig af en wil je na de training eigenlijk nog maar één ding: net zo herboren, fit en energiek zijn als de andere deelnemers… En met hardlopen ervaar je het effect op je gemoedstoestand en op je conditie misschien nog wel meer. Want je komt of niet vooruit, of stralend thuis.

Ik ondervond met name door het hardlopen aan den lijve hoezeer wij, mensen (en met ons veel andere natuurlijke dingen) ‘antifragiel’ zijn. Fragiel staat voor kwetsbaar. Wanneer iets dat kwetsbaar is een klap oploopt of een aanval of  aanslag te verwerken krijgt, breekt het, raakt het beschadigd of sterft het.  Antifragiel is het tegenovergestelde van fragiel (en niet robuust zoals je misschien zou verwachten). De term antifragiel is bedacht door de Amerikaans-Libanese wetenschapper en schrijver Nassim Nicholas Taleb. Hij vroeg wereldwijd aandacht voor het natuurlijke fenomeen dat de mens, de maatschappij en de natuur zelf, na de ‘klap’ doorgaans in een sterkere versie van zichzelf terugkomen als die klap overleefd wordt.  Ofwel “If it doesn’t kill you, it makes you stronger.” Onze spieren en ons uithoudingsvermogen zijn daar goede voorbeelden van. Evi Gruyaert werkt eigenlijk ook op basis van dit principe en laat ons om de één of twee dagen hardlopen. Elke keer kun je langer en harder lopen dan de keer ervoor. Ook wanneer er onverhoopt meerdere rustdagen tussen de trainingen zitten.  Wanneer je dat in twee weken tijd overduidelijk ervaart is er geen weg meer terug: je wordt of je wilt of niet, geconfronteerd met je eigen mogelijkheden en daarmee met je eigen verantwoordelijkheid. Afhaken is dan geen optie meer.

Het maakt echter nog niet duidelijk waarom je je spieren en conditie zou moeten ontwikkelen.  De belangrijkste reden is dat fysieke beweging van welke aard en intensiteit ook, onze hele chemische fabriek in werking zet. Al onze cellen, stelsels en organen worden opgeschoond en voorzien van vers water, nieuwe zuurstof en organiseren beter het transport van de overige benodigde ingrediënten waardoor ze zich met volle overgave van hun taak kunnen kwijten.  Dat is in de kern de basis voor een goede gezondheid. Cellen herstellen zich, organen reinigen zich, hun functies verbeteren en ook ons slaap/waak ritme vaart er wel bij. Ons metabolisme, ons hormoonstelsel, onze spiermassa, het is allemaal met ons brein verbonden en heeft bovendien rechtstreeks invloed op onze emoties.  De termen ‘motion’ en ‘emotion’ verschillen niet toevallig maar met één een letter van elkaar. En deze oudste en belangrijkste hersendelen zijn zeer nauw met elkaar verbonden. Wanneer je een bepaalde emotie ervaart let dan maar eens op wat je fysiek aan het doen bent, waar je je op focust en welke woorden je precies dacht of uitsprak. Emotion is afgeleid van motion, van beweging dus.  Onze gevoelens worden beïnvloed door onze beweging en vice versa. Wanneer je je stemming wilt veranderen zorg dan onder andere voor fysieke verandering. Beweeg! #LetsMove dus. Een gezonde geest in een gezond lichaam leerden mijn ouders mij al. In deze gezonde staat zal het lichaam zich vernieuwen, staat het in de groeistand en versterkt het onze open mind.

Het initiatief van Michelle Obama is wederom een prachtige poging om mensen in beweging te krijgen. Met de term #LetsMove spoort zij mensen aan in fysiek opzicht de leiding te nemen over hun leven. Hardlopen is gemakkelijk, iedereen die kan lopen kan het. Het is goedkoop: er is weinig anders voor nodig dan een paar gympen en en kan altijd wel even tussen de bedrijven door in elk tempo op elke plek, binnen en buiten, zoals de reclamespot van Barack Obama laat zien.

Ik zit achter de computer te schrijven aan deze tekst en werk een paar dagen aan de opbouw van mijn website. Ik voel dat ik geïnspireerd raak van het schrijven over alle energie die in het verschiet ligt door simpelweg een rondje te rennen. Mijn lijf wil eigenlijk naar boven, de gympen aantrekken en rennen. Morgenochtend is dat het eerste wat ik doe! Heerlijk! Ik word al fit en blij van de gedachte…

Wil jij ook de samenhang leren kennen en ervaren?  De leiding weer nemen over je leven, mentaal en fysiek? En weet je niet waar of hoe te beginnen?

Neem dan contact op en #LetsMove…!

haver

Haver, spelt en tarwe

Vanochtend stond er weer een prachtig artikel in de Volkskrant: waarom zouden we spelt eten, is dat echt zo veel gezonder dan tarwe? Uit het artikel rolt geen eenduidig antwoord omdat deskundigen het niet eens zijn of onvoldoende argumenten hebben. De genetische verschillen tussen tarwe en spelt zijn te klein om er iets zinnigs over te kunnen zeggen. Stel dat dat ook voor ons zelf zou gelden: we kunnen het verschil tussen de mens, de bonobo en de chimpansee niet benoemen omdat genetisch de verschillen te klein zijn. Toch blijkt er een belangrijk verschil te zitten in die ene procent die deze mensapen van elkaar verschillen. Waarom zou dat niet voor spelt en tarwe kunnen gelden. De speltteler die op het eind geciteerd wordt is een realist: de mensen voelen zich er beter door, dat is voldoende reden om het te nuttigen. Maar de belangrijkste conclusie staat helemaal niet in het artikel, slechts in de aankondiging: eet geen tarwe en eet geen spelt: Eet haver!

Eet haver dus, want haver is wel glutenvrij, heeft een langzame verwerking, bevat de goede oliën, is vezelrijk en goed te verwerken. Alles wat we nodig hebben zit erin! Haver dus! Krijgt Chris Verburg toch weer gelijk…