white lotus

Hoe kun je Worden en toch Zijn?

Deze prachtige vraag kwam ik vandaag tegen in een discussiegroep op Linkedin.

De vraag geeft weer dat er een ogenschijnlijke tegenstelling bestaat tussen deze twee begrippen. Alsof het één er niet kan zijn wanneer het ander zich voordoet. En in zekere zin is dat volgens mij precies het geval. Want wat betekenen deze begrippen Worden en Zijn eigenlijk?

Beide begrippen zie ik als een mogelijke staat van ‘er zijn’ in de betekenis van leven, van bestaan. Voor mij is Zijn: leven in moeiteloosheid. Onbewust en vanzelfsprekend, zoals het natuurlijk en goed voelt. Volledig geaccepteerd door mijn onderbewustzijn. Voor mij is Zijn een staat waarin ik slechts als volledige en natuurlijke eenheid kan verkeren. Alles in mij is dan in dynamische balans, is gezond en groeit ongemerkt. Elke ervaring van disbalans, hoe klein ook en ongeacht de aard ervan, verstoort mijn staat van Zijn en leidt mij naar een staat van Worden.

Worden is voor mij: leven in bewustzijn, met natuurlijke opmerkzaamheid op wat plaatsvindt in mijzelf wanneer deze moeiteloosheid ontbreekt. Mijn onderbewustzijn accepteert geen disbalans en conflicten in lijf of innerlijk leven en geeft daartoe signalen af aan het bewustzijn. Ik geef daardoor aandacht aan mijn fysieke en of mentale situatie. Er is immers sprake van een behoefte tot verandering, aanpassing. Ik noem het verbetering. Aan mijn bewustzijn de schone taak om op te merken waar dit precies over gaat. Wanneer ik in dit proces opmerk waar er precies behoefte aan  verandering is, waar mijn aandacht precies op gericht dient te worden, kan mijn bewustzijn deze disbalans accepteren. Bewust accepteren dus. Dat wil zeggen: nu ik accepteer dat er iets uit balans is omdat ik weet wat er uit balans is, kan ik me bewust richten op een zinvolle verandering.  Daarmee ga ik over naar een staat van Worden: het bewuste cyclische proces van zoeken en waarnemen hoe deze fysieke of mentale aanpassing mijn lijf en innerlijk leven tot rust en in balans brengt. Net zolang tot de meest geschikte aanpassing volledig overgenomen,  geautomatiseerd en geaccepteerd is door mijn onderbewustzijn.  Waarmee ik weer in een staat van Zijn zal leven.  Want daar zal mijn lichaam in dit continue proces van ongemerkte groei naar streven. Het etaleert prachtig het wonderlijke, natuurlijke en indrukwekkende herstelvermogen van ons ‘mentale lichaam’.

Zijn en Worden zijn voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ze verhouden zich tot elkaar als Yin tot Yang. Het een bestaat bij de gratie van het bestaan van de ander. Beide zijn een teken van fysieke en mentale gezondheid, openheid, positieve energie en leiden tot groei. Zijn en Worden vormen samen een geheel. Ze vormen voor mij een schril contrast met de staat van (al dan niet noodzakelijke) bescherming, afweer en geslotenheid. Deze laatste vormen van ‘er zijn’ gaan voor mij over een al dan niet noodzakelijk gebrek aan ruimte in ons onderbewustzijn om de cyclus van Worden en Zijn te volgen.  Over het onvermogen om de disbalans te herkennen, laat staan te accepteren. En over verstoring van stromende energie waardoor er geen gezonde groei plaats kan vinden naar de ‘volgende’ staat van Zijn. Dit onvermogen kan overigens een natuurlijke bescherming zijn van hetzelfde onderbewustzijn, dat zichzelf daartoe in een permanente staat van disbalans houdt. Ik zie balans als een relatieve balans dus. Dat wil zeggen een disbalans die acceptabel is in verhouding tot de veel grotere disbalans die mogelijk gevoeld zou worden wanneer de dreiging, die zich in ons onderbewuste schuilhoudt, aan de oppervlakte zou komen. Dit is de onbewuste staat van angst. Indien deze staat lang aanhoudt worden onze noodzakelijke mentale en fysieke processen aangetast, beschadigd of zelfs volledig verstoord met ziekten of destructieve gedachten en handelingen tot gevolg. Gelukkig zijn er talrijke manieren om deze staat om te buigen naar de open groei variant, tenminste, wanneer je durft te accepteren dat de relatieve balans op de lange termijn onvoldoende bijdraagt aan een energieke, vrije ervaring van het leven.

Zijn en Worden samen maken jou tot wie je in de kern bent: een zeer langzaam veranderende ervaring van je Zelf.  Zijn en Worden vormen de basis van je fysiek/mentale identiteit.

Dus Hoe kun je Worden en toch Zijn? Misschien wel door de dynamiek van dit proces te accepteren als basis voor een natuurlijk gezond en groeizaam leven.

Desiree van der Vaart